ITEM METADATA RECORD
Title: Het betrekken van kinderen en jongeren bij diagnostische adviesgesprekken: theorie en praktijk
Authors: Hoogsteyns, Vera
Verlaak, Lien
Gadeyne, Els # ×
Issue Date: Jun-2012
Publisher: ACCO
Series Title: TOKK: Tijdschrift voor Orthopedagogiek, Kinderpsychiatrie en Klinische Kinderpsychologie vol:37 issue:2 pages:59-71
Abstract: Rond adviesgesprekken met kinderen bij de afronding van een diagnostische cyclus bestaat al heel wat goede praktijk in Vlaanderen. Wanneer de (beginnende) hulpverlener hiervoor echter houvast zoekt in de literatuur, komt hij of zij niet zo ver. Zelfs in eigentijdse handboeken over diagnostiek wordt hierover amper uitgewijd. Daarom voerden we een drieledig onderzoek betreffende het diagnostisch adviesgesprek met kinderen. In een eerste fase verkenden we de mate waarin er op het internationale wetenschappelijke forum aandacht besteed wordt aan dit onderwerp, en welke kennis er reeds voorhanden is. We stelden vast dat voornamelijk twee tendensen in de hulpverlening de voorbije jaren ruimte creëerden om na te denken over het adviesgesprek met kinderen. Enerzijds is er de aandacht voor de rechten van het kind en het decreet rechtspositie in Vlaanderen, anderzijds zien we een ruimere paradigmaverschuiving binnen de hulpverlening, met de begrippen ‘kinderen als sociale actoren’ en ‘kinderparticipatie’ als sleutelbegrippen in het huidige discours (Vandenbroeck, M & Bouverne-De Bie, M, 2007). Een tweede deel van ons onderzoek betrof een kwantitatieve, beschrijvende studie, waarin we aan de hand van vragenlijsten een beeld van de Vlaamse praktijk omtrent het voeren van adviesgesprekken wilden verkrijgen. Zo stelden we vast dat er in Vlaanderen wel degelijk een groep hulpverleners is, die kinderen actief betrekken bij het diagnostisch adviesgesprek. Ze zien het kind als een actieve participant en willen door het adviesgesprek ook naar het kind toe een transparante hulpverlening bieden. Onder meer de leeftijd en ontwikkelingsleeftijd van het kind blijken een belangrijke rol te spelen bij de beslissing om het kind al dan niet te betrekken bij het adviesgesprek. Tot slot interviewden we in een derde fase een select aantal respondenten die reeds deelnamen aan het vragenlijstonderzoek, om op die manier een idee te verkrijgen van de concrete invulling die hulpverleners geven aan het adviesgesprek met kinderen. Uit dit luik van ons onderzoek bleek dat niet alle respondenten de diagnose rechtstreeks naar het kind toe benoemen. Het toegekend krijgen van een etiket kan volgens hen zwaar wegen op het kind en op die manier het verwerkingsproces belemmeren. Kinderen hebben soms niet voldoende draagkracht en focussen op zorgpunten in plaats van op de diagnose zelf zou dan meer aangewezen kunnen zijn. Tot slot werd uit de interviews duidelijk dat de aanpak van het adviesgesprek met kinderen vaak erg verschilt, afhankelijk van de problematiek en de specifieke situatie van het kind en zijn/haar context.
ISSN: 0771-9825
VABB publication type: VABB-1
Publication status: published
KU Leuven publication type: AT
Appears in Collections:Parenting and Special Education
× corresponding author
# (joint) last author

Files in This Item:

There are no files associated with this item.

Request a copy

 




All items in Lirias are protected by copyright, with all rights reserved.