ITEM METADATA RECORD
Title: Optimization of the chemical composition of dental adhesives
Other Titles: Optimalisatie van de Chemische Samenstelling van Tandheelkundige Adhesieven
Authors: Van Landuyt, Kirsten
Issue Date: 6-May-2008
Abstract: De ontwikkeling van composietvullingen en tandheelkundige adhesieven heeft de tandheelkundige zorg voorgoed veranderd. Composietvullingen hebben een heel aantal nieuwe en betaalbare esthetische behandelingen mogelijk gemaakt. Zo kunnen niet alleen gecariëerde tanden, of tanden met een traumatisch letsel hersteld worden met composietvullingen, maar ook erosieve letsels of oud kroon- en brugwerk. Vaak worden ze ook gebruikt om de vorm en kleur van tanden aan te passen. Composieten danken hun stijgende populariteit in de eerste plaats aan hun esthetisch karakter. Wanneer composietrestauraties gemaakt zijn door een bekwaam en geoefend tandarts, dan zullen ze zeer natuurgetrouw en zelfs onzichtbaar zijn.Een ander, minstens even belangrijk voordeel van composietvullingen is het feit dat ze ‘gekleefd’ worden aan overblijvend tandmateriaal door middel van een tandheelkundig adhesief. Hierdoor moet er niet meer tandmateriaal verwijderd worden dan het beschadigde of gecarieerde weefsel (in tegenstelling tot de conventionele zilveramalgaamvullingen). Dit komt de individuele levensduur van een tand ten goede.Naast retentie moeten tandheelkundige adhesieven ook de krimpspanningen van de composiet, die onstaan bij het uitharden, opvangen en de vulling verzegelen om micro-lekkage te voorkomen.Omwille van de voordelen van composiet, verwachten we dat het niet lang meer zal duren vooraleer composietvullingen de conventionele amalgaamvullingen zullen vervangen. Toch hebben composietvullingen nog enkele belangrijke nadelen, die essentieel te herleiden zijn tot hechting van het tandheelkundig adhesief aan de tand. De twee belangrijkste tekortkomingen van adhesieven zijn tot op heden (1) hun beperkte levensduur in het orale milieu, en (2) hun techniekgevoelige en langdurige applicatieprocedure. De zoektocht naar een gemakkelijk te gebruiken en duurzaam adhesief stond daarom centraal in dit doctoraatsonderzoek.Omdat de klinische eigenschappen van tandheelkundige adhesieven voornamelijk bepaald worden door hun chemische samenstelling, hebben we in een eerste deel de chemische samenstelling van hedendaagse adhesieven onderzocht. Tandheelkundige adhesieven kunnen kort beschreven worden als complexe ‘cocktails’ waarin monomeren, (foto-)initiatoren, inhibitoren, solventen, en soms vulstofpartikels zitten. Elk van deze ingrediënten heeft een eigen functie, en het is natuurlijk belangrijk dat ze samen een evenwichtige oplossing vormen om klinisch succesvol te zijn.Om de resultaten van experimentele adhesieven in perspectief te kunnen zetten, werd er beslist om eerst de in-vitro hechtsterkte en eigenschappen te bestuderen van verschillende commerciële adhesieven. Wat betreft hechtsterkte, bleken één-stap systemen het minder goed te doen dan adhesieven met meer stappen. Een gedeeltelijke verklaring hiervoor is de aanwezigheid van porositeiten in deze vereenvoudigde systemen. Verder onderzoek toonde aan dat deze porositeiten kunnen onstaan door een proces van fase-separatie of osmose.Identieke experimentele één-stap adhesieven waarbij telkens één enkel ingrediënt werd aangepast, werden onderzocht met het oog op optimalisatie van de samenstelling. Zo werd de invloed van de concentratie functionele monomeren, foto-initiatoren en solventen onderzocht. Vooral het feit dat functionele monomeren met affiniteit voor calcium kunnen gesynthetiseerd worden, lijkt veelbelovend voor de verbetering van de duurzaamheid van adhesieven.Daarnaast werd ook de applicatieprocedure van adhesieven onderzocht. Hierbij bleek dat de één-stap systemen helemaal niet sneller zijn dan de twee-stap zelf-ets adhesieven. Door hun ets-en-spoelfase namen de conventionele drie-stap systemen wel meer tijd in beslag. Zo’n bijkomende ets-en-spoelfase kan nochtans de hechtsterkte van zelf-ets adhesieven verbeteren, maar alleen aan glazuur.Alleen de drie-stap ets-en-spoel adhesieven waren in staat om hun initiële hechtsterkte te behouden tijdens het testen van hun duurzaamheid. Wanneer samples in water bewaard werden gedurende 6 of 12 maanden, daalde de hechtsterkte van alle zelf-ets adhesieven significant voor dentine, maar niet voor glazuur. Het toevoegen van een kleine hoeveelheid HEMA aan de samenstelling van de experimentele één-stap systemen had een blijvend positief effect op de hechtsterkte.In een laatste deel van dit doctoraatsonderzoek hebben we een gerandomiseerde klinische studie opgezet, waarbij niet-carieuze cervicale letsels behandeld werden met een composietvulling, gehecht met ofwel een nieuw één-stap adhesief, of met een conventioneel drie-stap adhesief. Na één jaar opvolging zijn de resultaten veelbelovend omdat beide adhesieven het goed doen.Toch was het besluit van dit doctoraatsonderzoek dat het beter is om niet uit te gaan van een één-stap systeem wanneer men dentale adhesieven wil verbeteren. Deze vereenvoudigde systemen zijn niet altijd sneller, maar zijn wel techniekgevoeliger. Het gebruik van nieuwe functionele monomeren die ontworpen werden om aan calcium in hydroxyapatiet te hechten, lijkt wel zeer veelbelovend te zijn.
Publication status: published
KU Leuven publication type: TH
Appears in Collections:Clinical Residents Dentistry
Biomaterials - BIOMAT

Files in This Item:

There are no files associated with this item.

Request a copy

 




All items in Lirias are protected by copyright, with all rights reserved.