ITEM METADATA RECORD
Title: Het leven beschreven: een inleiding tot de biografische methode
Authors: Verhoeven, Jef
Kochuyt, Thierry
Issue Date: 1993
Publisher: K.U.Leuven, Departement Sociologie
Series Title: Rapport 1993/1
Abstract: Daily life described. An introduction to the biographical method

The biographical method takes someone's life or part of it as object of research. It intends to be diachronic, but this is the only resemblance with longitudinal research. This method is not interested in changes of aggregated cohorts, but in the changing life of an individual. Moreover, the emphasis is on the passage of time as lived process without dividing it into arbitrary time moments which then become linked together by hypothetical developments which remain independent of the specific social and cultural contexts in which they occur. Biographical research does not use survey techniques but looks back to anything that is related to the life of an actor. In principle everything can be used in this analysis: photographs, official documents, letters, diaries and oral testimonies, etc .. These may come from both, the acting subject and those who are in contact with this individual. In practice biographical research, however, will look primarily for literature or in-depth interviews. This way, the researcher remains a researcher. The attention is primarily focused on the history of the individual concerned rather than on the larger social system.


De biografische methode neemt inderdaad iemands leven of een deelaspect ervan tot voorwerp, dit bij één of meerdere personen. Aldus is het diachronisch van opzet, maar daarmee eindigt dan ook de eventuele gelijkenis met longitudinaal onderzoek. Niet de veranderingen van geaggregeerde cohortes maar het eigenste leven van een individu in verandering, dat is hetgene wat men wil blootleggen. Daarbij komt de nadruk te liggen op het tijdsverloop als beleefd proces zonder dat het opgesplitst wordt in arbitraire tijdsmomenten die vervolgens aan elkaar gelinkt raken door hypothetische evoluties welke los blijven staan van de concrete sociale en culturele contexten waarin ze zich voltrekken. Biografisch onderzoek hanteert daarenboven geen survey-technieken maar grijpt terug naar alles wat maar een neerslag vormt van iemands levensloop (Balan, Jelin, 1980: 269-288; Carr-Hill, Macdonald, 1973: 58; Kohli, 1978: 9; Mandelbaum, 1982: 146)1 . Principieel kan daarvoor alles in aanmerking komen : foto's, officiële documenten, brieven, dagboeken en mondelinge getuigenissen, enz.. Dit zowel van het betrokken subject als van hen die met hem of haar op deze of gene wijze in contact staan. In de gangbare praktijk zal het biografisch onderzoek echter voornamelijk werken middels literatuurstudie of diepte-interviews (Plummer, 1983: 13-38). Maar zodoende blijft de onderzoeker wel onderzoeker, in tegenstelling tot de participerende observatie dient er dus geen andere rol opgenomen te worden in het veld zelf. De aandacht gaat trouwens in eerste instantie uit naar de geschiedenis van het betreffende individu in plaats van naar een groter sociaal geheel dat de participerende observatie op synchrone wijze in beeld wil brengen (Bertaux, Kohli, 1984: 216; Denzin, 1970a : 258; Denzin, 1970b : 415; Kohli, 1986 : 92-93).
Aldus komen we tot een eerste, zeer vage omschrijving van de biografische methode waarbij beter bekende standaardtechnieken van de sociologie zijn gehanteerd om alvast duidelijk te maken waar het niet op slaat. Zij dienen als afstootbiok om mee van wal te steken maar alzo komen we terecht in het troebele vaarwater van andere disciplines. Ook de geschiedenis, de psychologie en de psychoanalyse, de antropologie, de sociolinguïstiek, de literatuurwetenschap en de literatuur zelve laten zich in met mensenlevens, of zouden dat toch moeten doen (Bertaux, Kohli, 1984 : 230-232; Helling, 1988: 213; X, 1993 : 1). Want de territoriumdrift van de onderscheiden vakdisciplines maakt dat ze elk bij hun eigen kennen en kunnen zweren. Zo stelt de sociologie zich terughoudend op omdat mensenlevens al te zeer geschiedenis zijn terwijl de historische wetenschappen de levensverhalen van mensen die geen geschiedenis gemaakt hebben niet bijster relevant achten (Thompson, 1988(1978) : 1-2; 1980: 249-252). De literatuurwetenschap heeft biografieën en autobiografieën lang veronachtzaamd omdat ze teruggaan op feiten en niet op fictie (Angrosino, 1989: 5-6), terwijl de menswetenschappen zich dan weer ver wilden houden van al die particuliere, persoonlijke verhaaltjes waar feit en fictie onmerkbaar in elkaar schuiven tot een soort van 'faction'. Aldus hebben de menswetenschappen en de letteren al te lang het leven van mensen begraven tussen de plooien van hun verschillende vakdisciplines.
ISBN: 90 6784 104 8
Publication status: published
KU Leuven publication type: ABa
Appears in Collections:Centre for Sociological Research

Files in This Item:
File Description Status SizeFormat
Het leven beschreven.pdf Published 6496KbAdobe PDFView/Open

 


All items in Lirias are protected by copyright, with all rights reserved.